ฟรีเว็บบอร์ด | สร้างเว็บบอร์ดฟรี | บันทึกหน้านี้ | 18374 เข้าชม | 454 คะแนน | ให้คะแนน
::: ผู้สนับสนุน :::
หัวข้อกระทู้ "ซุน วู่" กับยุทธศาสตร์ " รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง!!! " ( อ่าน 5788 ครั้ง ) บันทึกหน้านี้

Post By : 54070078

รูปของสมาชิก 54070078
ระดับ : ทหารยาม
IP : 118.172.168.xxx
กระทู้ : 19 โพส
พลังน้ำใจ : 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์
ค่าพลังชีวิต : 0.44%
HP member status
ค่าประสบการณ์ : 38.00%
member status

ข้อมูลสมาชิกของ
::: เมื่อ : พุธ 19 เดือน ตุลาคม ..2554 15:13:12 ::: กระทู้ : คะแนน ::: อ่านแล้ว : 5788 ครั้ง :::
Quote Topic Save Topic No Use Topic

  • กลยุทธ์การบริหาร แบบ"ซุน วู่" นักปราชญ์ชาวจีนที่เขียนยุทธตำราการรบ  " รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง!!!  "  

    ซุ่น วู่  หรือ ซุน จื่อ   (Sun Tzu )    ประมาณ 400 - 330 B.C.
    รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง “

     

               ซุ่นวู่ เป็นนักการทหาร และนักปราชญ์ชาวจีนที่เขียนยุทธตำราการรบ (Sun-tzu ping-fa) เพียงแค่ 13 บทเท่านั้น แต่กลับกลายเป็นตำรายุทธศาสตร์ที่อยู่เหนือกาลเวลาที่วงการทหารทั่วโลกใช้ ศึกษาร่ำเรียนกันอย่างแพร่หลาย เป็นตำราที่ประมุข และนักการเมืองต่างก็ต้องศึกษาด้วยเช่นกัน ในช่วงศตวรรษที่ 21 ที่ผ่านมาจะเห็นได้ว่าผู้นำธุรกิจได้นำหลักตำราคำสอนนั้นมาประยุกต์ใช้ใน ธุรกิจและการตลาด  จนเกือบเรียกได้ว่าเป็นสงครามการตลาดตำราพิชัยสงครามหรือยุทธสงครามของ ซุ่นวู่

     

    ตำราของซุนวู่ มีคำสอนในบทที่ 2 และบทที่ 3 ทั่วโลกใช้กันติดปากคือ 

     

    "การได้มาซึ่งชัยชนะในการรบร้อยครั้ง ไม่ใช่สิ่งที่เลอเลิศ แต่การเอาชนะข้าศึกได้ด้วยการไม่ทำสงครามด้วยนั้น ประเสริฐสุด " 
    " รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง "
    "ไม่รู้ฝ่ายเขา  รู้แต่ฝ่ายเรา อาจรบแพ้บ้างชนะบ้าง "
    "ไม่รู้ฝ่ายเขา ไม่รู้ฝ่ายเรา รบที่ไหนแพ้ที่นั่นหรือหายนะทุกสมรภูมิ "
     

    ผู้ ที่กางตำราของซุ่นวู่แล้วปฏิบัติการรบจนสำเร็จนั้น ก็คือ ประธาน เหมา เจอ ต๋ง แห่งจีน นายพลโว เหงียน เกี๊ยบ แห่งเวียตนาม ซึ่งท่านผู้นี้ก็เป็นตำนานในวงการทหารเช่นกันในการปลดแอกจากการเป็นอาณานิคม ฝรั่งเศส และต่อสู้กับสหรัฐอเมริกาในสงครามเวียตนามทุกวันนี้ผู้เชี่ยวชาญทางการทหาร บางประเทศเห็นว่ามีตำรายุทธศาสตร์ที่เทียบได้กับตำราของซุ่นวู่

     

     

     

    ตำราพิชัยสงครามของซุ่นวู่ทั้ง 13 บทนั้นมีดังนี้ (ได้คัดคำสอนสำคัญส่วนหนึ่งประกอบไว้ด้วย)

     

     

     

     

    บทที่ 1 : ประมาณสถานการณ์
    อันการสงคราม เป็นเรื่องใหญ่ของรัฐ คือวิธีแห่งการคงอยู่หรือล่มสลายของรัฐ เกี่ยวพันถึงชีวิตของไพรพลและราษฎร จะไม่วิเคราะหาได้ไม่ เพราะฉะนั้น เราต้องคำนึงถึงปัญหาพื้นฐาน 5 ประการ แล้วเปรียบเทียบสภาพของข้าศึกกับเรา เพื่อคาดคะเนผลแพ้ชนะ ปัญหาพื้นฐาน 5 ประการคือ มรรค (ความเป็นธรรม), ฟ้า (ภูมิอากาศ), ดิน (ภูมิประเทศ), แม่ทัพ (ผู้นำที่เปี่ยมด่วยสติปัญญา), กฏ (ระเบียบวินัยของกองทัพ)

    คุณสมบัติของขุนศึกควรมี ทั้ง 5 ข้อนี้  
    1. มีภูมิความรู้สติปัญญา  ( General is wisdom)
    2. ความเที่ยงธรรม (credibility)

    3. ความเมตตา  (benevolence)
    4.ความกล้าหาญ (courage)
    5.ความมีระเบียบวินัยเข้มงวดเด็ดขาด (discipline)

     

     

     

    บทที่ 2 : การทำศึก
    กรีธาทัพหนึ่งแสน ซึ่งมีรถศึกเทียมด้วยม้าสี่ตัวพันคัน รถหุ้มเกราะหนังพันคัน พลเกราะหนึ่งแสน และเสบียงสำหรับทางไกลพันลี้ ต้องสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายวันละพันตำลึงทอง ฉะนั้นการทำสงครามจึงควรเผด็จศึกโดยเร็วอย่าให้ยืดเยื้อ

     

     

     

    บทที่ 3 : ยุทธศาสตร์เชิงรุก
    หลักการสงครามถือว่า การทำให้ข้าศึกยอมสยบถือเป็นยอด การทำลายข้าศึกถือเป็นรอง เพราะฉะนั้น กองทัพที่รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง จึงมิใช่กองทัพที่สุดยอด แต่กองทัพที่สามารถทำให้ข้าศึกยอมสยบโดยไม่ต้องรบ ถือเป็นกองทัพที่สุดยอดแห่งสุดยอด

     

     

     

    บทที่ 4 : รูปลักษณ์การรบ
    แม่ทัพผู้สันทัดในการดำเนินสงคราม ก่อนอื่นจะต้องทำให้ฝ่ายตนตั้งอยู่ในฐานะที่ข้าศึกไม่อาจเอาชนะได้ เพื่อรอโอกาศที่ข้าศึกตกอยู่ในฐานะที่ฝ่ายตนเอาชนะได้, การที่ข้าศึกไม่สามารถเอาชนะเราได้นั้น ขึ้นอยู่กับเรา, การที่ข้าศึกตกอยู่ในฐานะเราเอาชนะได้นั้น อยู่ที่ข้าศึกเอง

     

     

     

    บทที่ 5 : พลานุภาพ
    การปกครองไพร่พลจำนวนมากให้ได้ดุจปกครองไพร่พลไม่กี่คน เป็นปัญหาการจัดอัตรากำลังพลตามลำดับอย่างรัดกุม, การบัญชากองทัพใหญ่ให้ดุจบัญชาหน่วยทหารเล็กๆ เป็นปัญหาการใช้สัญญานต่างๆ อย่างชัดเจนและมีระเบียบ, การนำทัพต้านการโจมตีของข้าศึกโดยไม่ปราชัย เป็นปัญหาการใช้ยุทธวิธีการรบทั้ง การรบนอกแบบ และการรบในแบบ

     

     

     

    บทที่ 6 : ความอ่อนแอ-เข้มแข็ง
    ฝ่ายใดถึงสมรภูมิก่อนเป็นฝ่ายรอข้าศึก ฝ่ายนั้นไม่อิดโรย ฝ่ายใดถึงสมรภูมิทีหลัง อีกทั้งต้องรบอย่างฉุกละหุก ฝ่ายนั้นอิดโรย

     

     

     

    บทที่ 7 : การดำเนินกลยุทธ์
    เมื่อประจันหน้าข้าศึก ต้องชิงความได้เปรียบ, ต้องแปรเส้นทางอ้อมให้เป็นทางลัด, แปรความด้อยให้เป็นความได้เปรียบ

     

     

     

    บทที่ 8 : สิ่งผันแปร 9 ประการ
    เมื่อระดมพลแล้ว อย่าตั้งทัพในพื้นที่วิบาก, พื้นที่คาบเกี่ยวพึงคบมิตร, พื้นที่กันดารอย่าหยดทัพ, พื้นที่โอบล้อมต้องใช้กลยุทธ์, พื้นที่มรณะต้องสู้ยิบตา, เส้นทางบางสายไม่ผ่าน, กองทัพบางกองไม่ตี, หัวเมืองบางเมืองไม่บุก, ชัยภูมิบางแห่งไม่ชิง, ไม่สนองราชโองการหากไม่ก่อผลดีต่อการสงคราม

     

     

     

    บทที่ 9 : การเดินทัพ
    การจัดวางกำลังทหารและสังเกตการณ์สภาพข้าศึกในภูมิประเทศต่างๆ ควรใส่ใจในเรื่องต่อไปนี้ เมื่อจะยกทัพข้ามเขาจะต้องเดินใกล้หุบเขาที่มีแหล่งน้ำและหญ้า, เมื่อจะยกทัพข้ามแม่น้ำ ควรตั้งทัพให้ห่างไกลจากแม่น้ำ, เมื่อจะยกทัพผ่านเขตหนองบึงต้องรีบผ่านไปโดยเร็ว, การตั้งทัพจะต้องตั้งอยู่ในพื้นที่สูงแห่ง ไม่ควรตั้งในพื้นที่ต่ำและเปียกแฉะ

     

     

     

    บทที่ 10 : ภูมิประเทศ
    ลักษณะภูมิประเทศมีด้วยกันทั้งหมด 6 ลักษณะคือ ภูมิประเทศที่ไปมาสะดวกทั้งสองฝ่าย, ภูมิประเทศที่เข้าง่ายออกยาก, ภูมิประเทศที่รุกรบไม่สะดวกทั้งสองฝ่าย, ภูมิประเทศที่เป็นช่องแคบ, ภูมิประเทศที่สำคัญอันตราย และภูมิประเทศห่างไกล

     

     

     

    บทที่ 11 : พื้นที่ 9 ลักษณะ
    พื้นที่ยุทธศาสตร์ทางการทหารนั้นแบ่งออกได้เป็น 9 ลักษณะคือ พื้นที่ขวัญเสีย, พื้นที่หนีง่าย, พื้นที่แย่งชิง, พื้นที่สะดวก, พื้นที่แห่งไม่ตรี, พื้นที่แห่งความเป็นความตาย, พื้นที่ทุรวิบาก, พื้นที่อ้อมล้อม และพื้นที่มรณะ

     

     

     

    บทที่ 12 : การโจมตีด้วยไฟ
    การโจมตีด้วยไฟมี 5 ลักษณะคือ เผาทำลายทหาร, เผาทำลายเสบียง, เผาทำลายยุทธสัมภาระ, เผาทำลายคลังแสงสรรพาวุธ, และเผาทำลายเส้นทางลำเลียงเสบียง

     

     

     

    บทที่ 13 : การใช้จารชน
    การใช้จารชนมี 5 ลักษณะคือ จารชนพื้นเมือง, จารชนไส่ศึก, จารชนสองหน้า, จารชนพลีชีพ, และจารชนธรรมดา

     

    จึงวิเคราะห์ได้ว่า....ภาวะผู้นำของ ซุน วู  ตรงกับ ทฤษฏีภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์  ซึ่งเป็นผู้นำการทำสงคราม บุคคลสำคัญของประเทศจีน  มีทั้งการวางแผนการรบตามเหตุ ตามสถานการณ์การรบอย่างฉลาดเฉลียว จนเขียนแผนการรบเป็นตำราออกได้ถึง 13 บท แต่ละบทมีกลยุทธ์ที่แตกต่างกันไปตามสถานการณ์ในการสมรภูมิการรบแต่ละแห่ง ได้กำหนดคุณสมบัติของ “ขุนศึก” หรือ “ผู้นำ” ที่ควรนำมาปฏิบัติและได้มีกฏเกณฑ์ในการแสดงออกทางพฤติกรรมว่า “ผู้นำ” หรือ “ขุนศึก” ควรมีพฤติกรรมอย่างไร

    ดังนั้น ซุน วู จึงเป็น ผู้นำแบบอย่างในการคิด การตัดสินใจ และวางแผนกลยุทธ์ได้อย่างแยบยลและเป็นที่ยอมรับของคนทั่วโลก

    นำเสนอโดย นางสาวกาญจนาภรณ์   ใสวรรณ์  รหัส 54070078


  • รูปภาพแนบ

    รูปแนบกระทู้

ฟรีเว็บบอร์ด โดย ICHAT เว็บไซต์ให้บริการสร้างเว็บบอร์ด ฟอรั่ม กระดานสนทนา กระดานถามตอบ กระดานบอร์ด เว็บไซต์รุ่น เว็บไซต์ส่วนตัว ที่เป็นมากกว่าคำว่า FREE !!
เวลาบน Server : จันทร์ 22 เดือน กันยายน 2557 13:08:47 ; โหลดหน้านี้ : 0.0213 วินาที แต่งรูปจีนโดยโปรแกรมจีน